Nina bevalt: ‘hij is blauw en ademt niet..’

Het is zondagmorgen 7.00 uur. Abel ligt al tussen ons in en ik hoor de slaapkamerdeur opengaan. Het is Vince. Tuttend met zijn knuffeltje komt ook hij in het grote bed liggen en dut daar nog een beetje na. Ik draai me moeizaam op mijn andere zij. Mijn voedingskussen als buffer tussen mijn dikke buik en de trappelende voetjes van mijn peuter. Ik voel een herkenbare kramp en besef me dat we vandaag ons kindje gaan ontmoeten. Lees hier verder

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s