You’ve earned your stripes

We worden ouder. Schattige lachlijntjes veranderen langzaam maar zeker in rimpels en die frons die er normaliter alleen staat bij hevige emoties heeft zijn sporen nagelaten en blijft staan, lichtjes maar hij staat. Je spiegel dwingt je om ermee te dealen.


Oke dat is ouder worden. Ik deal ermee. Maar de verandering van je lijf door het krijgen van kindjes is ingrijpend. Misschien dat de tijdspanne het zo confronterend maakt. In slechts 9 maanden groeit er een baby van gemiddeld zo’n 7 pond in je buik waardoor ingewanden ruimte moeten maken en huid mag oprekken. En snel een beetje!

Hormonen gieren door je lijf en een melkvoorraad wordt aangemaakt. Na de bevalling floepst alles terug, tenminste voor zover dat gaat. Als een leeg buideltje hangt je buik er maar slapjes bij zonder wondertje erin. Je ingewanden voel je verschuiven en ze rommelen wat af daar in die lege holte. Je borsten krijgen het ook zwaar te verduren. Als het een beetje tegen zit worden ze zo’n 9x per dag leeggedronken waarna ze zich weer vullen. Je hoeft geen rijke fantasie te hebben om je voor te stellen wat dat met ze doet.

Ze zeggen wel: ‘9 maanden zwanger, 9 maanden ontzwangeren’. Dat zou de tijd aanduiden die een vrouw nodig heeft om mentaal en fysiek te herstellen. Ik ben nu 9 maanden verder en besef dat mijn lijf niet verder gaat herstellen dan dit. Een bezoek aan een lingeriezaak stond hiermee bovenaan mijn lijstje.

Daar stond ik dan in de hunkemoller. Op zoek naar nieuwe bh’s voor mijn post partum, post borstvoeding borsten. Ik dacht er nog even aan om een medewerker te vragen om mijn nieuwe oude voorgevel op te meten maar bang voor het resultaat vermeed ik dit. Ik zocht een leuk modelletje uit en nam er drie verschillende maten van mee naar de paskamer. Daar waar ik ruim een half jaar geleden mijn lijf vol verbazing stond te bekijken in de paskamer van de prenatal op zoek naar voedingbh’s in maat ver in het alfabet, stond ik nu in de paskamer van hunkemoller, verdwaasd.

Naast de spiegel hing een poster van Sylvie Meis. Omringd door ballonnen, taart en cadeaus is het dragen van een lingeriesetje voor haar een groot feest. “Die heeft toch ook een zoontje?” Dacht ik bij mezelf. Ik keek eens goed naar haar borsten en toen weer in de spiegel. Hmz misschien als ik de bh kies die Sylvie ook aanheeft…….

Net voordat een stemmingswisseling zich aandiende (mentaal nog niet volledig herstelt?) herinnerde ik me een facebookpost van een jonge sexy vrouw met stretchmarks op haar lijf overgehouden aan een zwangerschap. “You’ve earned your stripes” stond erbij. En zo is het. En zo dealt iedere vrouw met iets anders.

De aanschaf ging in een klein tasje en ik verliet de winkel waar buiten mijn mannenbrigade op me stond te wachten. Met Vince op mijn heup, Abel aan mijn hand en mijn man aan mijn zijde verliet ik met opgeheven hoofd en borst(en) vooruit de stad.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s